در دنیای تکنولوژی شاید کلمه ی واقعیت افزوده به گوشتون خورده باشه اما شاید به درستی نتونسته باشین درکش کنین. توی این مقاله تبلیغات اصفهان بهتون میگم که AR چیه، چه کاربردی داره و چجوری دسته بندی میشه تا در پایان با درک روشنی از واقعیت افزوده و کاربردهایش آشنا بشید.
AR در فارسی به این معنیه که یک سری امکانات و ویژگی به دنیای واقعی اضافه کنیم.
AR مصداق این جملس: فقط غیر ممکن غیر ممکنه. واقعیت افزوده مثل یک رابط بین دنیای واقعی و مجازی میمونه؛ در AR، جهان طبیعی اطرافتون پایه و اساس چیزی که تماشا میکنین شده و اطلاعات مجازی صرفاً روی آن سوار میشه. درواقع به ورژن تکاملیافته ی واقعیت، واقعیت افزوده میگن. تعریف دیگهای هم وجود داره: در AR، نمادهای زنده — مستقیم یا غیرمستقیم — از جهان اطرافمون با تصاویری که توسط کامپیوتر ساخته شده ترکیب میشن و به کاربر نشون داده میشن.
نکته مهم: AR یا همون واقعیت افزوده، با واقعیت مجازی (VR) فرق داره. در VR کاربر کاملاً در یک محیط کاملاً مجازی غرق میشه، اما در AR محیط واقعی پایهی کاره و لایههای دیجیتال روی اون سوار میشن.

انواع AR و دستهبندیها
دسته بندی های متفاوتی در زمینه واقعیت افزوده وجود داره و هر دسته بندی کاربرد و هدف های خاص خودشو داره. در ادامه چند تا از دسته بندی ها و کاربردهای AR رو براتون توضیح میدم.
AR مبتنی بر الگو (Marker-Based Augmented Reality)
این نوع AR که به تشخیص تصویر یا AR مبتنی بر تشخیص (Recognition-Based) هم گفته میشه، از دوربین و یک نشانگر بصری مثل کد QR یا یک تصویر مخصوص پرینت شده روی کاغذ استفاده میکنه تا نتیجه فقط زمانی که نشانگر توسط یک خواننده حساس شناسایی بشه، ایجاد بشه.

طرح های ساده اما متفاوت (مثل کدهای QR) به عنوان الگوی AR توسط توسعه دهندگان استفاده میشن چون نشانگرهایی مثل کدهای QR خیلی راحت توسط اپلیکیشن مربوطه شناسایی میشن و عملیات پردازش تصویر سنگینی نمیخوان.

AR مبتنی بر مکان (Location-Based Augmented Reality)
یکی از پرکاربردترین انواع AR، نوع مبتنی بر مکانه (که به آن AR بدون نشانگر یا Markerless یا position-based هم گفته میشه). در این مدل، از GPS، قطب نمای دیجیتال، سرعتسنج یا شتابسنجی که در گجت هوشمند کاربر هست استفاده میشه تا دادهها بر حسب موقعیت مکانی کاربر فراهم بشن. مزیت این تکنولوژی اینه که اصولاً همه گوشی هوشمند دارن و تشخیص موقعیت مکانی توی همه دستگاهها هست. بیشترین کسایی که از این نوع AR استفاده میکنن مسافران و گردشگرها هستن.

AR مبتنی بر تصویرسازی (Projection-Based Augmented Reality)
این نوع که بعضاً به اون AR مبتنی بر سطح (Surface-based) هم میگن، با طراحی نور مصنوعی روی سطوح دنیای واقعی کار میکنه و میتونه هم تعاملی باشه هم غیرتعاملی.
در حالت تعاملی برای مثال یک صفحه کلید دیجیتالی روی دستتون یا یک شمارهگیر تلفن روی میزتون ظاهر میشه که میتونین با لمس دکمهها عملیات مربوطه را اجرا کنین.

در حالت غیرتعاملی، تصویرسازی به صورتی انجام میشه که میتونین اشیا را در اطراف خودتون به صورت سهبعدی و عمقدار بچینین. برای مثال، یک اپلیکیشن مبتنی بر تصویرسازی ممکنه به شما نشون بده که آیا اندازه و طرح مبلمانی که قصد خریدشو دارین مناسب فضای اتاق شما هست یا نه.

کاربردهای واقعیت افزوده در صنایع مختلف
از دیگر کاربردهای AR میتونیم به کمک به جراحها توی عملهای جراحی پیچیده، صنعت فیلم و بازیسازی تا افزایش امنیت رانندهها و… اشاره کنیم. برای آشنایی با نمونههای کاربردی بیشتر در حوزه آموزش و طراحی تجربه، میتونید راهنمای AR در طراحی تعامل را ببینید. اگر هم به توسعه اپلیکیشن AR علاقه دارید، مستندات ARCore گوگل و ARKit اپل منابع خوبی هستن.

جمعبندی
واقعیت افزوده یک رابط بین دنیای واقعی و مجازیه که با انواع مختلفش — مبتنی بر الگو، مکان و تصویرسازی — کاربردهای متنوعی از جراحی و بازیسازی تا خرید مبلمان و راهنمایی گردشگرها داره. با شناخت هر نوع AR میتونید تشخیص بدید کدوم دسته برای نیاز شما مناسبتره؛ اگر به دنبال اطلاعات بیشتر هستید، پیشنهاد میکنیم مقاله ویکیپدیا درباره AR را هم مطالعه کنید.